Kościół żyje dzięki Eucharystii – takie słowa zapisał tytułem wstępu papież św. Jan Paweł II w swojej ostatniej encyklice „Ecclesia de Eucharistia”. Ta prawda przenika życie każdego wierzącego, który chcąc prawdziwego zjednoczenia z Bogiem musi odkryć Eucharystię – samego Chrystusa, który zostawił nam siebie, byśmy mieli udział w Jego śmierci i zmartwychwstaniu , a tym samym osiągnęli życie wieczne. W innym miejscu wspomnianej encykliki Ojciec Święty pisze, że nie ma Eucharystii bez kapłaństwa, tak jak nie istnieje kapłaństwo bez Eucharystii. Życie kleryków, czyli kandydatów do święceń koncentruje się wokół tej niezwykłej tajemnicy. Każdego ranka gromadzą się na Mszy świętej poprzedzonej półgodzinną medytacją biblijną. Warto w tym miejscu wspomnieć o jednym z elementów architektonicznych naszej seminaryjnej kaplicy, a konkretnie prezbiterium. Aby podejść do ołtarza trzeba pokonać cztery schodki, które symbolizują poszczególne lata formacji. Na IV roku alumni otrzymują posługę akolity, która umożliwia im udzielanie Komunii Świętej i zanoszenie Jej chorym. Kolejne dwa schodki musimy pokonać, aby zbliżyć się do tabernakulum czyli miejsca, w którym przechowuje się Najświętszy Sakrament. Tak oto sześcioletnia formacja przygotowuje kleryków, aby stawali się sługami Eucharystii i szafarzami Bożych tajemnic.

7