Myśl o posłudze w domu dziecka prowadzonego przez Siostry Córek Maryi Niepokalanej zrodziła się w 1992 roku, a pomysłodawcą był ks. Zbigniew Kowalczyk, który wtedy był jeszcze alumnem. Inspiracją do tej posługi była chęć niesienia pomocy miłości tym, którzy nie mają możliwości doświadczenia jej w pełni. Warto zanzaczyć, że z garstki alumnów, która na początku jeździła do domu dziecka zrodziła się bardzo liczna grupa około 30 osób, aż w ubiegłym roku zapoczątkowaliśmy wyjazdy do Oratorium św. Michała Archanioła prowadzonego przez Siostry Michalitki.
Klerycy pomagają dzieciom w odrabianiu prac domowych, motywując ich do osiągania dobrych wyników w nauce. Alumni pomagają w organizowaniu zajęć rekreacyjnych i sportowych, ucząc chłopców prawidłowego wykorzystywania czasu wolnego. Od kilku lat alumni prowadzą raz w tygodniu katechezy, poprzez które otwieraja dzieci na świat wartości duchowych i uczą ich właściwych postaw moralnych. Klerycy biorą również udział we Mszach świętych, w których dbają o oprawę muzyczną , a także własnym przykładem uczą chłopców modliwy i uczestniczenia na Eucharystii. Z wielką radością dzieci oczekują na przybycie alumnów przed świętami Bożego Narodzenia, kiedy to Mikołaj w otoczeniu kleryków Aniołów przynosi im upragnione upominki. Często też dzieci z domu dziecka korzystają z gościnności Seminarium.

Chłopcy rozgrywają mecze piłkarskie z alumnami w seminaryjnej sali gimnastycznej.
Alumni poprzez swoją życzliwość, uśmiech, młodzieńczą radość, bogate człowieczeństwo i akceptującą postawę pozytywnie wpływają na kształtowanie się osobowości chłopców. Poprzez braterski i przyjacielski kontakt z dziećmi stają się autorytetem i wzorem do naśladowania. Alumni rozumiejąc trudną sytuację dzieci starają się im pomóc kochać siebie i innych oraz zrozumieć, że nic nie jest stracone, że mogą wygrać zyciej jeżeli będą postępować zgodnie z wymaganiami prawdy i miłości wobec Boga i drugiego człowieka.

Alumni w czasie wolnym od zajęć i wykładów odwiedzają systematycznie dzieci. Trzeba dodać, że nikt z kleryków nie żałuje tak spędzonego czasu, ponieważ bycie darem z siebie dla innych, służba miłości bliźnim nigdy nie jest czasem straconym. Ta posługa daje klerykom możliwość realizowania swojego powołania. Alumni wierzą, że w przyszłości poprzez doświadczenie tej posługi łątwiej będzie pracować im w duszpasterstwie. Ale przede wszystkim, jak sami twierdza ta posługa, jest dla nich ogromną radością w sercu, ponieważ mogą pomagać innym i to jeszcze bardzo potrzebującym. Szczerze mówiąc nie jest to łatwa posługa, ponieważ jest to kontakt ze środowiskiem dzieci, które zostały dotknięte przez życie, ale jednocześnie każdy z alumnów wie i doświadcza tego, że trud w dobrym celu daje dużo wewnętrznej radości. Relacje z dziećmi nie jest łatwo nawiązać, ponieważ wymaga to czasu. Na zaufanie dziecka trzeba sobie zasłużyć. Początkowo gdy ktoś przyjeżdż po raz pierwszy opór jest dosyć duży, ale w miarę upływu czasu zmniejsza się, aż nierzadko nawiązują się bliskie relacje. Od tego roku katechezy dla chłopców są prowadzone w dwóch grupach wiekowych, po to by treści można było dostosować do możliwości percepcyjnych i zainteresowań wychowanków.