Wakacje to dla kleryka wyjątkowy okres, podczas którego opuszcza mury seminarium i ma szansę podzielić się świadectwem swojej wiary, powołania i radością służby, zarówno z ludźmi spotkanymi na tzw. praktykach wakacyjnych, jak i z własnymi parafianami.

To, co dobre każdy lubi wspominać, dlatego przeszło miesiąc po rozpoczęciu nowego roku formacyjnego spotkaliśmy się w auli im. św. Jana Pawła II, aby podsumować własne przeżycia i doświadczenia minionych wakacji. Ten, kto śledził naszą stronę internetową w czasie przerwy wakacyjnej mógł zauważyć, że byliśmy aktywni na różnych polach działań duszpasterskich. Piesza pielgrzymka do Niepokalanowa w intencji trzeźwości oraz piesza pielgrzymka na Jasną Górę były cennymi doświadczeniami Kościoła w drodze borykającego się z różnymi problemami i słabościami, dzięki którym mogliśmy nauczyć się dystansu do siebie i do otaczającego nas świata. W naszej pamięci pozostaną osoby proszące o rozmowę i dzielące się własnymi historiami życia. Ogromnym ubogaceniem i doświadczeniem trudu wychowywania dzieci był czas spędzony w gronie rodzin, którym towarzyszyliśmy podczas rekolekcji Ruchu Rodzin Nazaretańskich oraz rekolekcji ewangelizacyjnych Oazy Rodzin. Szczególne miejsce wśród praktyk wakacyjnych zajmują rekolekcje spędzone z osobami niepełnosprawnymi w Piekoszowie i Brańszczyku. Były to dni spotkania z Kościołem cierpiącym, pełnym żywej wiary mimo pewnych ograniczeń. O pięknie Kościoła, które tkwi w Jego różnorodności przekonaliśmy się podczas Ewangelizacji Nadmorskiej „na żebraka”, a przede wszystkim podczas Światowych Dni Młodzieży. W to wielkie święto wiary byliśmy zaangażowani zarówno w naszej diecezji, jak i na głównych obchodach w Krakowie. Bardzo popularną praktyką w jakiej rokrocznie bierzemy udział to rekolekcje Ruchu Światło-Życie (OAZA). Dzięki nim widzimy jak dzieci i młodzież wchodzą coraz głębiej w chrześcijaństwo i jak uczą się świadomego przeżywania swojej wiary. Znaczna intensywność praktyk, nie przeszkodziła nam w znalezieniu czasu na własny wypoczynek duchowy. Byliśmy na rekolekcjach ignacjańskich oraz Lectio Divina, a także zorganizowaliśmy dziesiąty Spływ Kajakowy na rzece Wieprz, gdzie zachwycaliśmy się pięknem dzieł Bożych.

Całe spotkanie poświęcone praktykom wakacyjnym umilił nam seminaryjny zespół muzyczny „Jak najbardziej”, który zagrał swoje największe hity. Zwieńczeniem naszych wspomnień była modlitwa za tych, do których byliśmy posłani i którym obiecaliśmy nasze wsparcie duchowe. Warto na zakończenie przytoczyć apel jednego z braci: „Mamy być jedną kartą z Ewangelii, aby z nas ludzie mogli odczytać Słowa Życia”. Niech znajdzie on odzwierciedlenie w naszym życiu.

Łukasz Szymański, rok III

10